نعمت هستند . از ابن عبّاس نقل شده است : شاكرين يعنى مطيعين للَّه كه مهاجرين و انصار باشند . « إِلَّا بِإِذْنِ اللَّه » 145 مفسّرين گفته‌اند : يعنى علم خدا و يا امر و فرمان خدا . « كِتاباً مُؤَجَّلًا » 145 مفسّرين كلمه ى « كتابا » را براى تأكيد دانسته‌اند و اين طور معنى كرده‌اند : ( خداوند نوشته است مرگ مردم را بكتابت معيّن ) . « وَمَنْ يُرِدْ ثَوابَ الدُّنْيا » 145 طبرى : ابن اسحاق گفت : يعنى هر كه فقطَّ بهره هاى مادّى و زندگى موقّت را بخواهد ، و بعالم ديگر كار ندارد آنچه روزى و بهره در سرنوشتش معيّن شده است به او مىرسانيم ، و در عالم ديگر محروم خواهد بود ، و آنكه بآرزوى عالم ديگر است آنچه به او وعده شده است در آن جا به او داده مى - شود و هم آنچه بايد در دنيا به او برسد از آن بهره مند خواهد بود و پاداش شكرگزاران اينطور است كه سود در آخرت دارند و از آنچه در دنيا بايد به آنها برسد محروم نيستند . مجمع : يعنى اگر كسى از جهاد غنيمت و بهره ى مالى بخواهد به او مى - دهيم ، و اگر ثواب و مزد در عالم ديگر بخواهد به او مىدهيم . « وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ » 145 مجمع : جهت تكرار اين جمله يا تأكيد است و يا براى اظهار اين است كه اگر كسى ثواب آخرت خواست ممكن است از دنيا محروم نباشد و اگر شاكر باشد از دنيا هم بهره مند مىشود . « وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ » 146 سه قرائت براى اين كلمه نقل كرده‌اند : 1 - قرائت مشهور كه فتح كاف و همزه و تشديد ياء است . 2 - كاين با كسر و تخفيف يا بر وزن فاعل . 3 - كائن با همزه ى مكسور بدون يا و هر سه بيك معنى است . « قاتَلَ مَعَه » 146 ابن كثير و نافع و يعقوب و ابو عمرو ( قتل ) بصيغهء مجهول خوانده‌اند يعنى كشته شد بقيّه ( قاتل ) بقرائت مشهور خوانده‌اند يعنى جنگ كردند